కె.ఎన్. మల్లీశ్వరి కథ – సుక్ర బల్ముచు

ఈ కథ ప్రారంభంలోనే ఒక భారీ canvas మీద మొదలవుతుంది. Larger-than-life theme నుంచి ఒక్కసారిగా realityలోకి తీసుకొచ్చిన విధానం ఊహకు అందనిది. పెళ్లయి, ఇద్దరు చిన్న పిల్లలున్న ఒక యువకుడు రాష్ట్రం కాని రాష్ట్రంలో, భాష రాని ప్రాంతంలో పడే కష్టాలను అత్యంత సహజమైన పద్ధతిలో present చేశారు మల్లేశ్వరి గారు.

శుక్ర nidra లేవాల్సిన అవసరం, ప్రపుల్ల నిద్ర లేచిన విధానాన్ని వివరించే క్రమంలోనే రచయిత్రి తాను ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నారో చాలా స్పష్టంగా తెలియజేశారు. నిజానికి ఈ కథలో ఉన్న beauty ఏమిటంటే—కథ ప్రారంభమైన నాలుగో పేరాకే ఇది ఎటు వెళ్తుందో కొంతవరకు తెలుస్తున్నప్పటికీ, తర్వాత ఏం జరుగుతుందో అనే ఉత్కంఠను కలిగిస్తూ కథ ముందుకు సాగుతుంది. ఈ విషయంలో మల్లేశ్వరి గారు ఎప్పుడూ నిరాశపరచరు.

ఈ మధ్యకాలంలో ఆవిడ రాసిన, సాక్షిలో ప్రచురితమైన ‘రసోన్మాది’, ఆంధ్రజ్యోతిలో ప్రచురితమైన ‘మహాతలం’ కూడా ఇలాంటి కలవరపరిచే చావులను, వాటి చుట్టూ ఉన్న grey areasను పట్టుకునే ప్రయత్నం చేస్తాయి.

ఇకపోతే, ఈ కథలో ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఒక స్వార్థం కనిపిస్తుంది. కొంతమందిది కడుపు నిండిన డబ్బు స్వార్థమైతే, దండాసి లాంటి వారిది కడుపు కాల్చుకోలేని ఆకలి స్వార్థం.

ఇందులోని సంతోష్ character విషయానికి వస్తే, ఉత్తరాంధ్రలో వాడుకగా వినిపించే “ఈ సమాజంలో ఇలాంటి కుర్రాడు పైకొస్తాడు” అనే నానుడి గుర్తొచ్చింది.

కథలోని సంభాషణలు అత్యంత సహజంగా ఉండటం కథను మరో నాలుగు మెట్లు పైకి ఎక్కించింది. పాత్రలు మాట్లాడుతున్నట్టుగా కాకుండా, మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులు నిజంగా మాట్లాడుతున్నట్టుగా అనిపించడం కథకు మరింత సహజత్వాన్ని తీసుకొచ్చింది.

ఈ కథలో negative thing ఏదైనా ఉందంటే, అది దామి మరియు ఆమె తండ్రి characters కేవలం వచ్చి వెళ్లినట్టుగా ఉండటం. భర్తను కోల్పోయిన గిరిజన మహిళ వేదనను మరికొంచెం బాగా establish చేసి ఉంటే బాగుండేదని నా అభిప్రాయం.

మొత్తంగా, కథ ఎటు వెళ్తుందో ముందుగానే కొంత అర్థమైనప్పటికీ, ఆ ప్రయాణాన్ని ఆసక్తికరంగా, సహజంగా, ఎక్కడా పట్టు సడలకుండా నడిపించిన తీరు నాకు బాగా నచ్చింది.

చాగంటి ప్రసాద్ కథ – చేదుకట్టు

ఈ కథకు ‘చేదుకట్టు’ అనే పేరు ఎందుకు పెట్టారో కథ 80 శాతం పూర్తయ్యే వరకు తెలియకపోవడం ఈ కథకు ఉన్న మొదటి బలం.

నిజానికి ఈ కథ చాలామందికి స్ఫూర్తిగా నిలుస్తుందనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. సావిత్రి, ఆమె భర్త వంటి పాత్రలు ఈ రోజుల్లో కోకొల్లలు. పని చేయకుండా సోమరిగా ఉండటమే కాకుండా, ఇన్‌ఫీరియారిటీ కాంప్లెక్స్‌తో ఇతరులను కూడా చెడగొట్టే మనస్తత్వం ఉన్నవారిని మన చుట్టూ చాలామందిని చూస్తుంటాం.

రోజంతా పని చేసి ఇంటికి వచ్చేసరికి, ఇంట్లో ఉన్నవారు సహాయం చేయకపోగా మొబైల్‌లో కాలక్షేపం చేయడం వంటి పరిస్థితులు నేటి సమాజానికి అద్దం పడుతున్నాయి.

ఎలాంటి జీవితంలోనైనా ఒడిదుడుకులు తప్పవు. అయితే వాటిని మనం ఎలా అధిగమిస్తామో చూపించే క్రమంలో, సావిత్రి ‘చేదుకట్టు’ను జయించిన విధానాన్ని రచయిత చాలా చక్కగా ఆవిష్కరించారు.

ఈ మొత్తం కథలో నాకు కొంత అసంతృప్తి కలిగించిన అంశం ఏదైనా ఉందంటే, అది కథ సాగిన తీరు. కథనం చాలా వేగంగా సాగుతూ, తక్కువ సమయంలోనే చాలా సంఘటనలు జరిగిపోతున్నట్లుగా అనిపించింది. ఈ విషయంలో రచయిత తన తదుపరి కథల్లో మరింత పకడ్బందీగా కథనాన్ని నడిపిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. వాస్తవిక సంఘటనలను కథా రూపంలో అందించారు.

ఎడిటర్

ముప్ఫయ్యేళ్ల జర్నలిజం, రచన రంగాల్లో అనుభవం. ప్రచురణల రంగంలో సుదీర్ఘ అనుభవం. కథలు, కవితలు, వ్యాసాల ఎంపిక, వెబ్ మేగజైన్ సంపాదకత్వ బాధ్యతలు.